طبق تبصره های ماده ۸ قانون بیمه اجباری شخص ثالث مصوب ۱۳۹۵، ملاک پرداخت خسارت مالی، متعارف یا نامتعارف بودن خودروی زیان دیده است. خودروی متعارف خودرویی است که قیمت آن کمتر از پنجاه درصد سقف دیه در ماه های حرام باشد. در سال ۱۴۰۳ با توجه به دیه یک میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومانی در ماه های حرام، خودروهایی با ارزش حداکثر ۸۰۰ میلیون تومان متعارف محسوب می شوند. برای خودروهای گرانتر از این مبلغ که نامتعارف هستند، بیمه گر و مقصر حادثه تنها تا سقف قیمت گرانترین خودروی متعارف و بر اساس نسبت قطعات آن مسئولیت دارند.
همچنین طبق رای وحدت رویه ۸۱۷ هیات عمومی دیوان عالی کشور، این محدودیت مسئولیت شامل تمامی خسارات مالی وارده به خودروهای نامتعارف میشود. به این معنا که اگر قطعه ای از خودروی لوکس آسیب ببیند، بیمه تنها معادل قیمت قطعه مشابه در گرانترین خودروی متعارف را پرداخت می کند و زیان دیده برای دریافت مابقی خسارت نمی تواند به مقصر حادثه مراجعه کند. در چنین مواردی مالک خودروی نامتعارف باید مابه التفاوت خسارت را از محل بیمه بدنه خود جبران نماید. این قانون با هدف جلوگیری از تحمیل هزینه های سنگین قطعات خودروهای لوکس به رانندگان مقصر و شرکت های بیمه وضع شده است.