بیمه
حرف « ب »
بیمِه (Bi-meh)
Insurance
تعریف حقوقی
عقدی که به موجب آن یک طرف تعهد می کند در ازای پرداخت وجه از سوی طرف دیگر خسارت وارده را جبران کند.
مستند قانونی ماده ۱ قانون بیمه مصوب ۱۳۱۶
ماده ۱ قانون بیمه : بیمه عقدی است که به موجب آن یک طرف تعهد می کند در ازاء پرداخت وجه یا وجوهی از طرف دیگر در صورت وقوع یا بروز حادثه خسارت وارده بر او را جبران نموده یا وجه معینی بپردازد.