بیمه گر
حرف « ب »
بیمِه گَر (Bi-meh-gar)
Insurer
تعریف حقوقی
شخص حقوقی که در ازای دریافت حق بیمه جبران خسارت وارده به بیمه گذار را تعهد می کند.
مستند قانونی ماده ۱ قانون بیمه مصوب ۱۳۱۶
ماده ۱ قانون بیمه : بیمه عقدی است که به موجب آن یک طرف تعهد می کند در صورت وقوع حادثه خسارت وارده بر او را جبران نماید.