ماده ۲ قانون مربوط به اراضی ساحلی مصوب ۱۳۴۶

ماده ۲ – اراضی مستحدثه ساحلی به استناد حریم را که تا تاریخ تصویب این قانون در آنها عمران شده و مشمول مستثنیات ماده یک قانون نیست براساس قیمتی که از طرف کمیسیون مندرج در تبصره ۴ این ماده تعیین میگردد از طرف دولت بصاحبان اعیان فروخته خواهد شد.
تبصره ۱ – در صورتی که در ضربالاجلی که از طرف وزارت کشاورزی تعیین میشود صاحبان اعیان حاضر بخرید عرصه نشوند موظفند سالیانهده درصد بهای اراضی مزبور را به عنوان حقالارض به دولت بپردازند و در صورت استنکاف طبق مقررات وصول مالیاتها با آنها رفتار خواهد شد.
تبصره ۲ – منظور از عمران احداث ساختمان و ایجاد باغ میوه یا باغ چای و قلمستان و انجام عملیات زراعی است. باغ میوه و قلمستان همانستکه در قانون اصلاحی قانون اصلاحات ارضی تعریف شده و باغ چای بمحلی اطلاق میشود که تعداد بوتههای چای در هر هکتار کمتر از یکهزارعدد نباشد و منظور از انجام عملیات زراعی کاشت و برداشت محصولات کشاورزی طبق عرف محل میباشد.
تبصره ۳ – محوطه ساختمانها تا ده برابر مساحت زیر بنا مشمول مقررات این ماده است.
تبصره ۴ – قیمت اراضی را کمیسیونی مرکب از نمایندگان وزارت کشاورزی – آبادانی و مسکن – وزارت کشور با توجه به نحوه ارزیابی که در آیین نامه اجرایی این قانون تصریح میشود تعیین خواهد نمود تشخیص عمران به عهده وزارت کشاورزیاست و در صورت بروز اختلاف بین اشخاص و وزارت کشاورزی کمیسیون مزبور با توجه به تعاریفیکه در این قانون شده رسیدگی و نظر خواهد دادنظر این کمیسیون قطعی و لازم الاجرا است.