ماده ۳۷ قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۳۷۹

ماده ۳۷ – فعالیت های بیمه ای در دو بخش همگانی و مکمل انجام میشود و تعهدات و خدمات هر بخش براساس ضوابط ذیل تعیین میشود:
الف – خدمات بیمه همگانی که با مشارکت بیمه شده، کارفرما (در صورت وجود کارفرما) و دولت (حسب تکالیف قانونی آن) تامین میگردد شامل بیمه درمان، بازنشستگی، ازکارافتادگی، بازماندگان و بیکاری است که کلیه بیمه شدگان از آن بهره مند خواهند شد و حدود فعالیت های آن متناسب با حق بیمه دریافتی و توان مالی سازمان های بیمه ای و میزان کمک دولت طبق مصوبات هیات وزیران تعیین میشود.
تبصره – خدماتی که در قوانین فعلی سازمان های بیمه ای و صندوقهای بازنشستگی برای کلیه بیمه شدگان تحت پوشش هر سازمان و صندوق تعیین شده است، به عنوان خدمات بیمه همگانی برای مشمولان همان سازمان و صندوق منظور خواهد شد.
ب – بخش مکمل بیمه های تامین اجتماعی شامل خدماتی است که سطح بالاتری از خدمات بیمه همگانی را دربر میگیرد و یا خدمات جدیدی را ارائه می کند و یا هزینه بیشتری نسبت به تعهد بیمه همگانی تامین مینماید. این بخش از خدمات بیمه ای براساس توافق بیمه شدگان و بیمه گر و با تعهد پرداخت هزینه توسط بیمه شده فعالیت نموده و گسترش می یابد.
ج – تامین صد در صد (۱۰۰ %) هزینه بیمه همگانی و مکمل جانبازان و درمان خاص آنها (صدمات ناشی از مجروحیت) برعهده دولت میباشد.
د – نیروی انتظامی به جهت نوع ماموریت خود موظف است:
۱ – با استفاده از بیمه های مکمل نیاز خدمات درمانی پرسنل خود را تامین نماید.
۲ – نسبت به برقراری بیمه مسئولیت برای مامورین اجرایی و عملیاتی خود اقدام نماید.