ماده ۳ قانون ساختار نظام جامع رفاه و تامین اجتماعی مصوب ۱۳۸۳

ماده ۳ – اهداف و وظایف حوزه بیمه ای به شرح زیر میباشد:
الف – گسترش نظام بیمه ای و تامین سطح بیمه همگانی برای آحاد جامعه یا اولویت دادن به بیمه های مبتنی بر بازار کار و اشتغال.
ب – ایجاد هماهنگی و انجام بین بخش های مختلف بیمه های اجتماعی و درمانی.
ج – اجرای طرح بیمه اجباری مزد بگیران.
د (اصلاحی ۱۳۹۱/۰۷/۱۹)- تشکیل صندوقهای بیمه ای مورد نیاز از قبیل بیمه حرف و مشاغل آزاد(خویش فرمایان و شاغل غیردائم)، صندوق بیمه اجتماعی کشاورزان، روستاییان و عشایر، بیمه خاص زنان بیوه و سالخورده و خودسرپرست و بیمه خاص حمایت از کودکان.
ه- – گسترش بیمه های خاص جبران خسارات ناشی از حوادث طبیعی از قبیل سیل، خشکسالی، زلزله و طوفان.
و – پشتیبانی حقوقی از بیمه های تکمیلی.
ز – نظارت بر عملکرد صندوقهای بیمه ای.
ح – پیگیری اصلاح اساسنامه های شرکت ها و صندوقهای بیمه ای به نحوی که اصل بنگاهداری برای شرکت ها و صندوقهای بیمه ای لحاظ شود.
ط – نظارت بر تعادل منابع و مصارف صندوقها بر اساس علم محاسبات بیمه ای.
ی – اطلاع رسانی در خصوص خدمات بیمه ای.
تبصره ۱ – هر صندوق بیمه ای میتواند در یکی از دو حوزه بیمه اجتماعی و درمانی و یا در هر دو فعالیت نماید.
تبصره ۲ – دولت مکلف است ظرف مدت دو سال از تاریخ ابلاغ این قانون، امکان تحت پوشش بیمه قرار گرفتن اقشار مختلف جامعه از جمله روستائیان، عشایر و شاغلین فصلی را فراهم نماید.
تبصره ۳ – تعهدات قبلی سازمانها و صندوقهای بیمه گر به افراد تحت پوشش مشروط بر آن که فقط در یک سازمان یا صندوق عضویت داشته اند کماکان به قوت خود باقی است و مازاد بر آن در صورت تامین منابع و بار مالی لازم از سوی این نظام برقرار خواهد شد.