طبق ماده ۲۷۰ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری [مصوب ۱۳۷۸ - این قانون به موجب ماده ۵۷۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ نسخ شده است]، در صورتی که با استنباط از قوانین در شعب دیوان عالی کشورو یا دادگاه ها آرای مختلفی صادر شود، به منظور ایجاد وحدت رویه در هیات عمومی دیوان عالی کشور مطرح می شود. در مانحن فیه شعبه ۱۱ دیوان عالی کشور (تشخیص) رای شماره ۱۲۳۶/۸۳/۰۱-۳۰/۴/۸۳ را نسبت به ماهیت قضیه صادر و برای اعمال ماده ۶۹۰ قانون مجازات اسلامی احراز مالکیت شاکی تصرف عدوانی را ضروری دانسته است. اما رای شماره ۳۶۲۰/۱۳-۲۴/۱۱/۸۳ شعبه ۱۳ دیوان عالی کشور (تشخیص) در خصوص تقاضای اعاده دادرسی است لیکن وارد ماهیت موضوع شده و برای اعمال ماده ۶۹۰ مرقوم سبق تصرف شاکی و لحوق تصرف مشتکی عنه را کافی دانسته است و حال آنکه شعبه ۱۳ در مقام رسیدگی به تقاضای اعاده دادرسی فقط باید تقاضا را با شقوق هفتگانه ماده ۲۷۲ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری تطبیق داده و در صورت منطبق بودن، اعاده دادرسی را تجویز، در غیر این صورت رد نماید.
بنا به مراتب به نظر اکثریت اعضای هیات عمومی دیوان عال کشور موضوع از موارد مقرر در ماده ۲۷۰ قانون آیین دادرسی در امور کیفری تشخیص داده شد.
