طبق ماده ۹۵۶ قانون مدنی اهلیت تمتع قابلیتی است که به موجب آن انسان میتواند دارای حق و تکلیف شود و این اهلیت با زنده متولد شدن انسان آغاز شده و با مرگ او تمام میشود. به عبارت دیگر هر فردی به محض تولد حق دارا شدن اموال و حقوق را دارد.
در مقابل طبق ماده ۹۵۸ قانون مدنی اهلیت استیفا به معنای توانایی و شایستگی شخص برای اجرای حقوق خود و انجام اعمال حقوقی مانند معامله است. انسان برای این که بتواند حق خود را اجرا کند باید دارای اهلیت قانونی باشد که طبق ماده ۲۱۱ قانون مدنی شرایط آن شامل بلوغ عقل و رشد میباشد. در نتیجه یک کودک صغیر اهلیت تمتع برای مالک شدن را دارد اما اهلیت استیفا برای تصرف در اموال خود را تا زمان رسیدن به بلوغ و رشد قانونی ندارد.