طبق ماده ۴ قانون روابط موجر و مستاجر مصوب ۱۳۷۶، اجرای دستور یا حکم تخلیه منوط به واریز یا پرداخت ودیعه (پول پیش) یا سند تعهدآور به دایره اجراء یا صندوق دادگستری است. بنابراین مستاجر ملزم به تحویل ملک نیست مگر اینکه موجر پول پیش را پرداخت کرده یا به حساب دادگستری واریز نموده باشد.
طبق ماده ۵۰۹ قانون مدنی نیز عقد اجاره با انقضای مدت به پایان می رسد، اما همزمان با پایان مدت، اصل همزمانی ایفاء تعهدات حاکم است. موجر نمی تواند بدون استرداد ودیعه، مستاجر را ارغام به تخلیه کند.
طبق ماده ۱۴۹ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، در صورتی که مستاجر قصد تخلیه داشته باشد اما موجر از تحویل گرفتن خانه یا پرداخت پول پیش امتناع کند، مستاجر میتواند با تامین دلیل و تحویل کلید به دفتر دادگاه یا شورای حل محل، از پرداخت خسارات بعدی یا اجرت المثل معاف شود.