طبق ماده ۲۱۶ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، اگر خوانده مدعی شود که امضای زیر سفته متعلق به او نیست، باید نسبت به آن اظهار انکار کند. اظهار انکار نسبت به سند غیررسمی مانند سفته باید در اولین جلسه دادرسی مطرح شود.
مراحل و شرایط رسیدگی به انکار امضای سفته به شرح زیر است:
۱. تکلیف خواهان به اثبات: طبق ماده ۲۱۸ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، پس از اظهار انکار از سوی خوانده، بار اثبات اصالت سند بر عهده خواهان (دارنده سفته) قرار میگیرد و او باید اصالت امضا را در دادگاه ثابت کند.
۲. صدور قرار کارشناسی: طبق ماده ۲۲۳ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، دادگاه برای تشخیص اصالت امضا، قرار ارجاع امر به کارشناس رسمی دادگستری در رشته خط و امضا صادر می کند.
۳. پرداخت هزینه کارشناسی: طبق ماده ۲۵۹ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، پرداخت دستمزد کارشناس بر عهده خواهان است که به اصالت سفته استناد کرده است. عدم پرداخت این هزینه در مهلت مقرر، موجب خروج سفته از شمار دلایل خواهان میشود و اگر دلیل دیگری نباشد، دادخواست وی رد میشود.
۴. تطبیق امضا با اسناد مسلم الصدور: طبق ماده ۲۲۴ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، کارشناس جهت بررسی اصالت امضا، امضای زیر سفته را با امضاهای مسلم الصدور خوانده در اسناد رسمی دیگر یا استکتاب (نوشتن و امضا کردن در حضور دادگاه) تطبیق میدهد.