منظور از ادله و وسایل در بند ۶ ماده ۵۱ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۳۸۳/۰۳/۱۸
برگزار شده توسط: استان چهار محال و بختیاری/ شهر شهرکرد
موضوع
منظور از ادله و وسایل در بند ۶ ماده ۵۱ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی
پرسش
منظور از ادله و وسایل در بند (۶) ماده ۵۱ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی چیست؟
نظر هیئت عالی
طبق ماده ۱۲۵۸ قانون مدنی دلایل اثبات دعوا از قرار ذیل است:
۱.اقرار، ۲.اسناد کتبی، ۳.شهادت، ۴.امارات، ۵.قسم
وسایل اثبات دعوا عبارتند از تحقیق محلی، معاینه محل وجلب نظر کارشناس. تقاضای ارجاع امر به کارشناس یا صدور قرار معاینه محل و تحقیق محلی وسایلی است که خواهان به کمک آنها میخواهد ادعای خود را ثابت کند. لکن اطلاعاتی که در نتیجه این وسایل تحصیل میشود، اماره قضایی بوده و دلیل محسوب میشود. ماده ۲۵۵ قانون آیین دادرسی
دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی نیز موید این نظر است. به موجب ماده ۲۵۵:اطلاعات حاصل از تحقیق و معاینه محل از امارات قضایی محسوب میگردد که ممکن است موجب علم یا اطمینان قاضی دادگاه یا موثر در آن
باشد.
نظر اکثریت
منظور از ادله همان ادله اثبات دعوای مندرج در قانون مدنی است لیکن وسایل اموری است که در قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی آمده است مانند ارجاع امر به کارشناسی، معاینه و تحقیق محلی.
نظر اقلیت
کارشناسی و معاینه و تحقیق محلی هم جزء ادله محسوب است و نمی توان آن را در قالب وسایل آورد و طرق جمع آوری دلایل را می توان به عنوان وسایل نام برد مواد قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی در باب رسیدگی به دلایل هم موید همین نظر است و می توان اموری را که در قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی تحت عنوان دلایل آمده است اماره نامید که خود یکی از دلایل اثبات دعواست.