نظریه مشورتی شماره ۷/۹۹/۱۹۱۷ مورخ ۱۳۹۹/۱۲/۲۶

تاریخ نظریه: ۱۳۹۹/۱۲/۲۶
شماره نظریه: ۷/۹۹/۱۹۱۷
شماره پرونده: ۹۹-۳/۱-۱۹۱۷ ح
استعلام:
با توجه به این که به محض قطعیت حکم محکوم له میتواند تقاضای اجرای آن و وصول و استیفاء محکوم به را بنماید آیا با توجه به ماده ۳۴ قانون اجرای احکام مدنی و تبصره ۱ ماده ۳۵ قانون موصوف بعد از ابلاغ اجراییه و قبل از انقضاء مهلت ده روز محکوم له میتواند طلب خود را استیفاء و دریافت نماید یا صرفاً میتواند آن را تامین نماید؟ با لحاظ این مطلب که قانون محکوم له را از دریافت طلب خود در خلال این ده روز صراحتاً منع نکرده و هر چند قانون به محکوم علیه ده روز مهلت داده ولی مفهوم آن این نیست که طلبکار نتواند در این ده روز حق خود را وصول نماید ضمن این که از نظر شرعی و فقهی نیز داین مکلف به رعایت انقضاء مهلت ده روز نمیباشد و حسب منابع فقهی داین میتواند بلافاصله بعد از صدور حکم قطعی قاضی از اموال مدیون طلب خود را استیفاء نماید.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
هرچند وفق تبصره ۱ ماده ۳۵ قانون اجرای احکام مدنی مصوب ۱۳۵۶ بعد از ابلاغ اجراییه وقبل از انقضای مدت ده روز از تاریخ ابلاغ اجراییه امکان تامین محکوم به وجود دارد، لیکن استیفای محکوم به، بعد از انقضای مهلت ده روز از تاریخ ابلاغ اجراییه و استنکاف محکوم علیه از اجرای حکم خواهد بود، چه اینکه قبل از انقضای مهلت مقرر، اجرای حکم اختیاری است و وفق بخش دوم تبصره ۱ ماده ۳۵ قانون موصوف اجرای اجباری حکم و استیفای محکوم به پس از انقضای مهلت مزبور شروع خواهد شد. بنابراین قبل از انقضای مهلت مقرر استیفای اجباری محکوم به از طریق اجرای احکام مدنی ممکن نیست.