نظریه مشورتی شماره ۷/۹۹/۱۳۰۴ مورخ ۱۳۹۹/۰۹/۱۲

تاریخ نظریه: ۱۳۹۹/۰۹/۱۲
شماره نظریه: ۷/۹۹/۱۳۰۴
شماره پرونده: ۹۹-۱۲۷-۱۳۰۴ ح
استعلام:
خوانده به پرداخت وجه نقد در حق خواهان محکوم شده و دادنامه به لحاظ عدم اعتراض خوانده قطعیت یافته است. دادرس صادرکننده رأی پس از بررسی مجدد پرونده متوجه می‌شود در محاسبه مطالبات سهو قلم صورت گرفته است؛ به گونه‌ای که طلبی برای خواهان باقی نمانده و ذمه خوانده از بابت ادعای خواهان بری است.
آیادر این فرض دادرس مجاز به اصلاح منطوق دادنامه است؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
مقصود از سهو قلم موضوع ماده ۳۰۹ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹، از حیث اشتباه در محاسبه، سهو قلمی است که در تنظیم و نوشتن رأی صورت گرفته و نه در انشاء رأی و صدور آن. لذا در فرض سوال که دادگاه در مرحله صدور رأی به دلیل عدم توجه به مستندات ابرازی خوانده به اشتباه وی را مدیون تلقی و حکم بر پرداخت محکوم‌به صادر کرده است، از شمول ماده ۳۰۹ قانون یاد شده خروج موضوعی دارد.