نظریه مشورتی شماره ۷/۹۸/۶۲ مورخ ۱۳۹۸/۰۳/۲۲

تاریخ نظریه: ۱۳۹۸/۰۳/۲۲
شماره نظریه: ۷/۹۸/۶۲
شماره پرونده: ۹۸-۲۵-۶۲ ک
استعلام:
چنانچه شخصی به اتهام دادن رشوه محکوم به ضبط وجه موضوع رشوه شده باشد و در جریان تحقیقات نیز احراز شده باشد که مال ناشی از رشوه سالها قبل به رشوه گیرنده گان داده شده و رشوه گیرنده گان نیز خود در این پرونده محکومیت به حبس و جزای نقدی حاصل نموده باشند تکلیف اجرای احکام چیست آیا باید وجه موضوع رشوه که دیگر موجود نیست از رشوه دهنده اخذ شود یا صرف احراز اینکه مال سابقا به رشوه گیرنده گان داده شده و در ید رشوه دهنده نیست کفایت مینماید و اجرای این بخش از حکم منتفی میباشد.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
۱- طبق تبصره ۲ ماده ۳ قانون تشدید مجازات مرتکبین ارتشاء و اختلاس و کلاهبرداری مصوب ۱۳۶۷ مال ناشی از ارتشاء به عنوان تعزیر رشوه دهنده(راشی)به نفع دولت ضبط میشود و در صورتی که مال ناشی از ارتشاء به مرتشی داده شده و در دسترس نباشد، با لحاظ ملاک ماده ۲۱۴ و نیز ماده ۲۱۵ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲، دادگاه ضمن صدور حکم یا بعد از آن به ضبط مال مزبور، مرتشی را به استرداد آن به نفع دولت محکوم مینماید و موجب قانونی جهت محکومیت راشی به پرداخت آن وجود ندارد.
۲- در صورتی که در فرض فوق الذکر، دادگاه در خصوص مال ناشی از ارتشاء تعیین تکلیف ننموده باشد، اجرای احکام کیفری باید در اجرای ماده ۴۹۷ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ مراتب را به دادگاه صادرکننده رای قطعی اعلام و مطابق تصمیم دادگاه رفتار نماید.