نظریه مشورتی شماره ۷/۹۶/۲۲۱۰ مورخ ۱۳۹۶/۰۹/۱۹

تاریخ نظریه: ۱۳۹۶/۰۹/۱۹
شماره نظریه: ۷/۹۶/۲۲۱۰
شماره پرونده: ۹۶-۱۸۶/۱-۱۲۵۷
استعلام:
…
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
با توجه به ماده ۶۹۰ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات و مجازات های بازدارنده) مصوب ۱۳۷۵، شاکی فقط در صورت داشتن مالکیت بر موضوع تصرف عدوانی، مزاحمت، ممانعت از حق، حق شکایت کیفری و ادامه آن را دارد؛ زیرا در دعوای مذکور شاکی به اعتبار مالکیت خود، ذینفع در طرح دعوی و ادامه آن بوده است. اکنون که در جریان رسیدگی مالکیت شاکی منتقل گردیده است، نامبرده از آن به بعد، ذینفع در ادامه شکایت و نتیجه آن نمیباشد و لذا همانند کسی که از ابتدا ذینفع در طرح شکایت نبوده است، باید رفتار شود. بنابراین، همان گونه که عدم شکایت شاکی در جرائم قابل گذشت از موانع شروع به تعقیب دعوای کیفری است، سلب سمت از شاکی پس از شروع به تعقیب نیز از موانع مذکور است و بر همین اساس، با عنایت به تبصره ۱ ماده ۱۰۰ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ و مواد ۱۲، ۳۸۳ و ۳۸۹ (بند پ) قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، مقام قضایی رسیدگی کننده به موضوع باید قرار موقوفی تعقیب را که یک تصمیم شکلی است، صادر نماید؛ زیرا درهرحال، صدور قرار منع تعقیب به لحاظ عدم امکان اظهارنظر ماهیتی در این فرض منتفی است و بایگانی کردن پرونده نیز بدون صدور قرار قانونی با حق اعتراض کسی که مدعی داشتن سمت است، در تعارض میباشد.