تاریخ نظریه: 1403/07/09
شماره نظریه: 7/1403/354
شماره پرونده: 1403-9/1-354ع
استعلام:
چنانچه دادگاه به درخواست زوج دستور موقت مبنی بر ملاقات وی در روز یا ساعات مشخصی با فرزندان مشترک را صادر کند و سپس زوجه دادخواستی به خواسته صدور حکم به کاهش ساعات ملاقات به سبب سوء رفتار زوج تقدیم کند، تکلیف دادگاه چیست؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
هر چند دستور موقت موضوع قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379 یک دستور قضایی صرف نیست که در هر حال قابل عدول باشد و موارد اعتراض، الغاء و یا رفع اثر از آن تابع مقرات این قانون؛ از جمله مواد 321، 322 و 325 قانون است؛ اما دستور موقتی که در حدود ماده 7 قانون حمایت خانواده مصوب 1391 صادر می‌شود، نهاد خاصی است که دارای ویژگی‌هایی چون عدم نیاز به تایید رئیس حوزه قضایی و عدم نیاز به سپردن تامین است و دادگاه با لحاظ اطلاق ماده 45 این قانون و با رعایت مصلحت طفل و نوجوان در این خصوص اتخاذ تصمیم می‌کند؛ لذا با لحاظ ماده 8 قانون حمایت خانواده مصوب 1391، مشمول الزامات و احکام مندرج در قانون آیین دادرسی یادشده؛ از حیث اعتراض، لغو و یا رفع اثر از آن نیست و بر این اساس، در فرض سوال که مادر در خصوص دستور موقت صادره مبنی بر ملاقات پدر با فرزند، کاهش ساعت ملاقات به لحاظ سوء رفتار پدر را خواستار شده است، عدول از دستور موقت صادره و یا تغییر در مفاد آن از سوی دادگاه امکانپذیر است.