نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۰/۱۵۶۳ مورخ ۱۴۰۱/۰۵/۲۲

تاریخ نظریه: ۱۴۰۱/۰۵/۲۲
شماره نظریه: ۷/۱۴۰۰/۱۵۶۳
شماره پرونده: ۱۴۰۰-۱۲۷-۱۵۶۳ ح
استعلام:
همان گونه که مستحضرید در تبصره ماده ۹ قانون افزایش بهره وری بخش کشاورزی و منابع طبیعی مصوب ۱۳۸۹ با اصلاحات بعدی، مرجع رسیدگی به اعتراض نسبت به آراء هیأت حل اختلاف موضوع ماده ۵۶ قانون حفاظت و بهره برداری از جنگلها و مراتع مصوب ۱۳۴۶ با اصلاحات بعدی، شعب رسیدگی ویژه ای دانسته شده که بدین منظور در مرکز از سوی رئیس قوه قضاییه تعیین و ایجاد میشود. عبارت «مرکز» در این تبصره ابهام دارد و مشخص نیست مقصود، مرکز استان است یا مرکز کشور؛ لذا به منظور جلوگیری از انباشت پرونده های قضایی در تهران و مراکز استان ها و به منظور جلوگیری از اطاله دادرسی و با هدف پیشگیری از سردرگمی اصحاب دعوا و اتلاف وقت و هزینه و همچنین اختلال در عملکرد نظام قضایی پیشنهاد میشود عبارت «مرکز» در تبصره یادشده به مرکز شهرستان تعبیر و مراتب به مراجع قضایی اعلام شود.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
«اعتراض به رای کمیسیون موضوع ماده ۵۶ قانون حفاظت و بهره برداری از جنگلها و مراتع مصوب ۱۳۴۶ با اصلاحات بعدی، وفق تبصره یک ماده ۹ قانون افزایش بهره وری بخش کشاورزی و منابع طبیعی مصوب ۱۳۸۹ با اصلاحات بعدی ظرف پنج سال از تاریخ ۱۳۸۹/۴/۲۳ باید در دبیرخانه هیأت موضوع ماده واحده ثبت شده باشد و در همان هیأت رسیدگی میشود و بعد از سپری شدن این مدت برابر ذیل تبصره یاد شده، ذینفع میتواند در دادگاه های ویژه مستقر در مرکز طرح دعوا کند. از حکم مقرر در این تبصره چنین مستفاد است که مقصود از مرکز، مرکز استان است و تفسیر این عبارت به مرکز کشور و یا مراکز شهرستان ها، تفسیری خلاف حکم مقرر در تبصره یادشده است؛ هم چنان که برابر بخشنامه شماره ۹۰۰۰/۴۸۱۶۷/۱۰۰ مورخ ۱۳۹۰/۱۰/۱۸ به روسای محترم کل دادگستری های استان ابلاغ شده است: «با بررسی وضعیت خاص استان و لحاظ صلاحیت و تجارب قضات نسبت به اختصاص شعبه و عند اللزوم شعبی از دادگاه های عمومی حقوقی در شهرستان مرکز استان برای رسیدگی به این نوع پرونده ها اقدام و نتیجه کار را در پایان سال اعلام نمایند.».