نظریه مشورتی شماره ۷/۹۵/۱۹۰۲ مورخ ۱۳۹۵/۰۸/۱۰

تاریخ نظریه: ۱۳۹۵/۰۸/۱۰
شماره نظریه: ۷/۹۵/۱۹۰۲
شماره پرونده: ۱۴۵۰-۲۵-۹۵
استعلام:
هرگاه متهم به لحاظ عدم سپردن تامین بازداشت باشد و مهلت پرداخت دیه هم منقضی گردد و همچنان متهم در زندان باشد آیا به محض انقضای مهلت پرداخت دیه واینکه شاکی یعنی محکوم له تقاضای بازداشت محکوم علیه را ننموده باید آزاد گردد یا اینکه ابتدا باید محکوم له دعوت چنانچه با وصف ابلاغ اقدامی نکرد آن وقت محکوم علیه آزاد گردد و همچنین آیا باید محکوٌ م له در فرض موصوف که محکوم علیه به علت عجز از سپردن تامین بازداشت است قبل از انقضای مهلت پرداخت دیه دعوت شود یا اینکه اگر اجرای احکام در این خصوص اقدام نکرده باشد باز هم باید محکوم له دعوت چنانچه اقدامی نکرد آن وقت آزاد شود./ع
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
۱) مستنبط از بند ب ماده ی ۱۴ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ و مواد ۲۲۶ و ۲۵۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، این است که آزادی محکوم علیه ی که به پرداخت دیه محکوم شده است، منوط به دادن تامین و یا اجرای کامل مجازات میباشد، بنابراین؛ گرچه با توجه به ماده ی ۵۴۱ قانون آیین دادرسی کیفری، قاضی مجری حکم باید به محکوم له ابلاغ نماید تا ظرف سه ماه تصمیم خود را درباره ی اجرای حکم اعلام کند، در فرض سوال، صرف انقضای مهلت پرداخت دیه و عدم درخواست محکوم له، مجوز آزادی محکوم علیه نمیباشد.
۲) از آن جا که تا قبل از انقضای مهلت پرداخت دیه، امکان اجرای اجباری حکم به پرداخت دیه وجود ندارد، لذا در این حالت تکلیف و ضرورتی به دعوت از محکوم له جهت اعلام نظر ایشان وجود ندارد و در این خصوص، قاضی مجری حکم با انقضای مهلت پرداخت دیه بر اساس مدلول ماده ۵۴۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، اقدام مینماید./