تاریخ نظریه: 1395/08/05
شماره نظریه: 7/95/1848
شماره پرونده: 1378-66-95
استعلام:
به موجب تبصره 3 ماده پنج قانون اصلاح موادی از قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی چگونگی برقراری وصول عوارض مصوب سال 81 موسوم به قانون تجمیع عوارض کلیه قوانین و مقررات مربوط به اعطای تخفیف و معافیت از پرداخت عوارض شهرداری ملغی گردید به همین دلیل در سال 86 قانون صدور مجوز احداث بنا پروانه ساختمانی بر و کف مدارس و حوزههای علمیه تصویب و ابلاغ گرید که به موجب آن صرفاً مدارس و حوزههای علمیه از پرداخت عوارض معاف شدند قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 78 در تبصره 3 ذیل ماده 50 کلیه قوانین و مقررات مربوطه به اعطای تخفیف یا معافیت از پرداخت عوارض وجوه شهرداریها را ملغی اعلام کرد مع الوصف معافیت واحدهای آموزشی تا سال 90 در قانون بودجه از جمله ماده 112 قانون مذکور پیش بینی گردید لیکن در قوانین بودجه سالهای بعد این معافیت حذف گردید با عنایت به اینکه قانون بودجه برنامه مالی دولت برای یکسال میباشد وعدم پیش بینی معافیت موصوف در قوانین بودجه سالهای بعد از90 و توجهاً به ماده 181 قانون برنامه پنج ساله پنجم توسعه که تصریح دارد هر گونه تخفیف بخشودگی حقوق و عوارض شهرداریها توسط دولت و قوانین مصوب منوط به تأمین آن از بودجه عمومی سالانه کشور است در غیر این صورت بخشودگی و تخفیف حقوق و عوارض شهرداری ممنوع است که تماماً دلالت بر عدم معافیت دادرس دارد و به عبارتی در آخرین قانون حاکم بر معافیت عوارض شهرداریها قانونگذار اصل را بر عدم معافیت اشخاص از پرداخت حقوق و عوارض شهرداریها گذارده و در موارد استثنائی در صورت تأمین اعتبار در بودجه عمومی آن را مجاز اعلام میدارد
علیهذا خواهشمند است با عنایت به مراتب معروضه ارشاد فرمایند.
1- آیا قانون صدور مجوز احداث بنا (ساختمان و بر و کف) مصوب سال 86 با توجه به قوانین موخرالتصویب مذکور همچنان در مورد موارس و حوزههای علمیه معتبر و لازم الاجرا است؟
2- در فرضی که همچنان معتبر باشد آیا صرفاً شامل مدارس مصرح در قانونی است یا با تفسیر موسع قابلیت تسری به فضاهای غیر از مدارس که در اختیار وزارت آموزش و پرورش همچون کانونهای فرهنگی تربیتی و یا ورزشی میباشد را دارد.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
1- نظر به این که به موجب ماده 52 قانون مالیات برارزش افزوده مصوب 1387 با اصلاحات بعدی از تاریخ لازمالاجرا شدن قانون مذکور، قوانین ومقررات خاص و عام مغایر با قانون صدرالاشاره لغو گردیده و از طرفی برابر تبصره 3 ماده 50 قانون مارالذکر، به صراحت قوانین و مقررات مربوط به اعطاء تخفیف یا معافیت از پرداخت عوارض یا وجوه به شهرداری ها و دهیاری ها را ملغی اعلام نموده است، بناء علیهذا، علیرغم آنکه «ماده واحده صدور مجوز احداث بنا (پروانه ساختمان وبروکف) برای فضاهای آموزشی مصوب 1386» قانون خاص بوده، با تصویب و لازم الاجرا شدن قانون مالیات بر ارزش افزوده که موخر بر ماده واحده مرقوم میباشد، ماده واحده یادشده منسوخ تلقی میگردد و قابل استناد نمیباشد. وفق تبصره ذیل ماده 181 قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه جمهوری اسلامی ایران مصوب 1389 «هرگونه تخفیف، بخشودگی حقوق و عوارض شهرداری ها توسط دولت و قوانین مصوب منوط به تأمین آن از بودجه عمومی سالانه کشور است». شایسته ذکر است به موجب ماده واحده قانون اصلاح ماده 235 قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه جمهوری اسلامی ایران مصوب 18/12/94، قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه جمهوری اسلامی ایران مصوب 15/10/89 تا پایان سال 1395 تمدید و با تصویب برنامه ششم توسعه و ابلاغ آن، ملغی الاثر میشود.
2- با توجه به پاسخ سوال اول، پاسخ سوال دوم روشن است.