نظریه مشورتی شماره ۷/۸۹/۶۶۷ مورخ ۱۳۸۹/۰۲/۰۸

تاریخ نظریه: ۱۳۸۹/۰۲/۰۸
شماره نظریه: ۷/۸۹/۶۶۷
شماره پرونده: ۸۹-۹۷-۱۵
استعلام:
با فرض اجباری نبودن تعیین وکیل برای اقامه دعاوی حقوقی، آیا محکوم کردن طرف دعوی به پرداخت خسارت حق الوکاله وکیل معاضدتی یا وکیل تعیینی صحیح است؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
با توجه به رای وحدت رویه ۷۱۴ مورخ ۱۳۸۸/۱۲/۱۱ هیأت عمومی دیوان عالی کشور برای اقامه دعاوی حقوقی، شکایت از آراء و دفاع از آنها دخالت وکیل قانوناً الزامی نیست. ولی با عنایت به اینکه در شق ۱۲ بند ب فصل دوم دستورالعمل شماره ۱ از طرح جامع رفع اطاله دادرسی مصوب ۱۳۸۴/۷/۳۰ ریاست قوه قضاییه مقرر شده است «اگر متقاضی در دعوی، محکوم له واقع شود حق الوکاله جزء خسارات دادرسی از محکوم علیه به حکم دادگاه دریافت خواهد شد»، بنظر می رسد اولاً حق الوکاله موضوع شق ۱۲ بند ب فصل دوم از دستورالعمل مزبور باید براساس آیین نامه تعرفه حق الوکاله، حق المشاوره و هزینه سفر وکلای دادگستری و وکلای موضوع ماده ۱۸۷ قانون برنامه سوم توسعه… مصوب ۱۳۵۸/۴/۲۷ ریاست قوه قضاییه (مندرج در روزنامه رسمی شماره ۱۷۸۸۹ مورخ ۱۳۸۵/۵/۵) مطالبه شود. ثانیاً ذکر آن در حکم دادگاه و محکومیت محکوم علیه به پرداخت آن، مستلزم مطالبه حق الوکاله موصوف توسط وکیل معاضدتی یا خواهان است. ثالثاً وصول آن در صورت استنکاف محکوم علیه از اجرای حکم مزبور، مستلزم تقاضای آن ضمن درخواست اصدار و ابلاغ اجراییه، علیه محکوم علیه است.