نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۱/۱۰۴۶ مورخ ۱۴۰۱/۱۲/۲۲

تاریخ نظریه: ۱۴۰۱/۱۲/۲۲
شماره نظریه: ۷/۱۴۰۱/۱۰۴۶
شماره پرونده: ۱۴۰۱-۱۶۸-۱۰۴۶ ک
استعلام:
در مواردی که مطابق تبصره ماده ۵۰۰ قانون آیین دادرسی کیفری محکوم علیه راساً جلب میشود، جهت احضار محکوم علیه از طریق ضامن آیا نیازمند رعایت ترتیبات طولی مطابق با صدر ماده اخیرالذکر نیز میباشد؟ (یعنی ابتدا ابلاغ به محکوم علیه و در صورت عدم حضور احضار از طریق ضامن).
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
با توجه به اصول کلی مقرر در ماده ۲۲۴ و ۲۳۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ و فلسفه جلب ابتدایی محکوم علیه در تبصره ذیل ماده ۵۰۰ قانون یادشده که جلوگیری از فرار یا مخفی شدن نامبرده است و در صورت صدور دستور جلب ابتدایی محکوم مطابق تبصره ماده ۵۰۰ این قانون و عدم دسترسی به وی، قاضی اجرای احکام کیفری نسبت به اخطار به کفیل یا وثیقه گذار مبنی بر معرفی محکوم اقدام می کند؛ در این فرض، دستور جلب، جایگزین احضار محکوم محسوب میشود.