نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۰/۱۲۲۳ مورخ ۱۴۰۰/۱۲/۰۹

تاریخ نظریه: ۱۴۰۰/۱۲/۰۹
شماره نظریه: ۷/۱۴۰۰/۱۲۲۳
شماره پرونده: ۱۴۰۰-۱۲۷-۱۲۲۳ ح
استعلام:
۱۰- چنانچه حکم مورد درخواست اعاده دادرسی پس از اعاده دادرسی مستند دعوایی قرار گرفته و بر اساس آن حکمی صادر و نهایی شده باشد، تکلیف چیست؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
در فرض سوال که حکم مورد درخواست اعاده دادرسی پس از اعاده دادرسی مستند دعوایی قرار گرفته و بر اساس آن حکمی صادر و نهایی شده است، اولاً، وفق ماده ۴۳۷ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹، پس از درخواست اعاده دادرسی و صدور قرار قبولی آن، صرفاً اجرای حکم مورد درخواست اعاده دادرسی ممکن است با شرایط مقرر در ماده مذکور معلق شود. ثانیاً، در فرضی که متعاقب رسیدگی به دعوای اعاده دادرسی، دادگاه اعاده دادرسی را وارد تشخیص ندهد، نتیجه رسیدگی به دادخواست اعاده دادرسی با حکمی که به استناد رأی مورد درخواست اعاده دادرسی صادر شده است، تعارضی ندارد. ثالثاً، در فرضی که دادگاه اعاده دادرسی را وارد تشخیص دهد و حکم مورد درخواست اعاده دادرسی را نقض کند، هرچند حکم مورد اعاده دادرسی بی‌اعتبار خواهد شد؛ اما صرف اعلام بی‌اعتباری رأیی که مورد استناد حکم دیگری بوده است، مشمول جهات اعاده دادرسی نمی‌باشد؛ زیرا به سبب احصایی و استثنایی بودن جهات و موارد اعاده دادرسی به شرح مذکور در ماده ۴۲۶ قانون یادشده، اعلام بی‌اعتباری حکمی که مستند رأی دیگری قرار گرفته است، غیر از اثبات جعلی بودن سند مورد استناد حکم، موضوع بند ۶ ماده ۴۲۶ قانون مذکور است و مشمول جهات دیگر مندرج در این ماده نیز نمی‌باشد؛ بنابراین تنها راهکار، پیگیری از طریق درخواست اعمال ماده ۴۷۷ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ است.