ماده ۱۸ قانون شرکت های تعاونی

(اصلاحی ۱۳۵۲/۰۴/۰۹)- انواع شرکت های تعاونی در سه رشته تعاونی به شرح زیر طبقه بندی میشود: ۱ – رشته کشاورزی: شامل تعاونیهای کشاورزی و روستائی. ۲ – رشته مصرف: شامل تعاونیهای مصرف کنندگان مسکن اعتبار و آموزشگاهها. ۳ – رشته کار و پیشه: شامل تعاونیهای کار، تعاونیهای حرف و صنایع دستی، تعاونیهای صنایع کوچک، تعاونیهای تهیه و توزیع، تعاونیهای مشاغل آزاد و تعاونیهای صیادان. تبصره ۱ (اصلاحی ۱۳۵۴/۰۲/۲۴)- هر یک از شرکت های تعاونی در رشته های « مصرف» یا « کار و پیشه» که با عضویت کارگران و سایر کارکنان صنایع و خدمات و حرف تشکیل شود و حداقل سه چهارم اعضای شرکت نزد سازمان بیمه های اجتماعی بیمه باشند شرکت تعاونی کارگری خوانده میشود. تبصره ۲ (الحاقی ۱۳۵۰/۱۲/۰۵)- جمع بین هدفها و عملیات انواع شرکت های تعاونی از یک رشته یا از رشته های سه گانه فوق در صورتی ممکن خواهد بود که به سبب اوضاع و احوال و شرایط خاص و مقتضیات محلی مجوز آن قبلا از وزارت تعاون و امور روستاها تحصیل شده باشد و این شرکت ها می توانند عضویت اتحادیه های تعاونی رشته های مربوط را نیز داشته باشند.