ماده ۷ قانون انحلال بنگاه خالصجات مصوب ۱۳۴۶

ماده ۷ – اراضی غیر مزروعی و عرصه اعیان احداثی از طرف اشخاص در اراضی خالصه و باغات و مستغلات خالصه و منابع آب واقع در محدودهشهرها و یا متصل بشهرها تا شعاع معینی که برای هر شهر از طرف کمیسیون متشکل از نمایندگان وزارت کشور- آبادانی و مسکن و سازمان اصلاحاتارضی کل کشور تعیین خواهد شد با کلیه حقوق و دعاوی مربوط به سازمان مسکن واگذار میشود تا به ترتیب ذیل عمل نماید:
الف – اعیانی که تا تاریخ تصویب این قانون احداث شده و عرصه آنها قطعاً واگذار نشده باشد عرصه ارزیابی و به اقساط دهساله بصاحبان اعیانیفروخته شود.
بکسانی که بهای مذکور را نقداً بپردازند سی درصد نسبت بکل مبلغ تخفیف داده میشود در مناطق مرزی و عشایری و نقاطی که دولت مصلحت بداند عرصه اعیانی واقع در محدوده شهر تا پانصد متر مربع مجاناً واگذار میگردد در صورتی که صاحبان اعیانی پس از سه ماه از تاریخ ارزیابیحاضر بخرید عرصه نشوند در سال اول چهار درصد و از سال دوم به بعد سالیانه هشت درصد ارزیابی را به عنوان حقالارض باید به پردازند و در صورتی که تا یکماه پس از انقضاء هر سال تمام حقالارض پرداخت نشود از طرف سازمان مسکن به طریق مقرر در آیین نامه اجرایی وصول مالیاتها کلیه بدهیوصول خواهد شد.
ب – سازمان مسکن مکلف است ظرف شش ماه از تاریخ تصویب این قانون اراضی مورد نیاز شهرداری ها و وزارتخانه ها و موسسات دولتی وسازمان مرکزی تعاون روستائی ایران و اتحادیههای تعاونی روستائی و سازمان بیمههای اجتماعی کارگران و طرح های خانهسازی و همچنین اجرایمقررات مندرج در ماده واحده مصوب بیستم اسفند ماه یکهزار و سیصد و چهل و سه مجلسین را از اراضی و املاک خالصه تامین و مازاد را بفروشرسانده و کلیه وجوه حاصله را با در نظر گرفتن احتیاجات شهر با نظر انجمن شهر یا قائم مقام قانونی آن بمصرف اجرای برنامههای عمرانی وشهرسازی همان شهر برساند.
ج – سازمان مسکن مجاز است از اراضی و ابنیه و مستغلات خالصه با رعایت مقررات ماده واحده مصوب هفده خرداد یکهزار و سیصد و سی و نه بکارگران و کارمندان و خدمتگزاران جزء بازنشسته دولت که ساکن آن شهر هستند واگذار نماید.