ماده ۱۳ قانون پولی و بانکی کشور مصوب ۱۳۵۱

بانک مرکزی ایران دارای اختیارات زیر میباشد.
۱ – دادن وام و اعتبار به وزارتخانه ها و موسسات دولتی با مجوز قانونی.
۲ – تضمین تعهدات دولت و وزارتخانه ها و موسسات دولتی با مجوز قانونی.
۳ – دادن وام و اعتبار و تضمین وام و اعتبارات اعطائی به شرکت های دولتی و شهرداری ها و همچنین به موسسات وابسته به دولت و شهرداری ها با تامین کافی.
۴ – تنزیل مجدد براتها و اسناد بازرگانی کوتاه مدت بانک ها و دادن اعتبار به بانک ها با تامین کافی.
۵ – خرید و فروش اسناد خزانه و اوراق قرضه دولتی و اوراق قرضه صادر شده از طرف دولتهای خارجی یا موسسات مالی بین المللی معتبر.
۶ – خرید و فروش طلا و نقره.
۷ – افتتاح و نگاهداری حساب جاری نزد بانکهای خارج و یا نگاهداری حساب بانکهای داخل و خارج نزد خود و انجام کلیه عملیات مجاز بانکی دیگر و تحصیل اعتبارات در داخل و خارج به حساب خود و یا به حساب بانکهای داخل.
تبصره ۱ (اصلاحی ۱۳۵۸/۱۲/۱۸)- دادن وام و اعتبار و تضمین وام و اعتبارات اعطایی به وزارتخانه ها و موسسات دولتی موکول به تضمین وزارت اموراقتصادی و دارائی است.
تبصره ۲ – آیین نامه های مربوط به اجرای این ماده به تصویب شورای پول و اعتبار خواهد رسید.