ماده ۲ قانون تشکیل وزارت رفاه اجتماعی مصوب ۱۳۵۳

ماده ۲ – از تاریخ تصویب این قانون موسسات و واحدها و امور زیر:
الف – سازمان بیمههای اجتماعی با واحدهای مربوط (از وزارت کار و امور اجتماعی).
ب – بانک رفاه کارگران (از وزارت کار و امور اجتماعی).
ج – سازمان بیمههای اجتماعی روستائیان (از وزارت تعاون و امور روستاها).
د – سازمان تامین خدمات درمانی (از وزارت بهداری).
ه – انجمن توانبخشی (از وزارت کار و امور اجتماعی).
و – اجرای قانون حمایت کارمندان در برابر اثرات ناشی از پیری و ازکارافتادگی و فوت (از وزارت کار و امور اجتماعی).
ز – امور درمان و توانبخشی معتادان و واحدهای درمانی مربوط (از وزارت بهداری).
ح – امور مربوط بدرمان و توانبخشی بیماران روانی و واحدهای درمانی مربوط (از وزارت بهداری).
حسب مورد با بودجه دارائی، کارکنان، ارکان و شوراهای قانونی از وزارتخانههای مربوط منتزع و به وزارت رفاه اجتماعی وابسته و یا منتقل خواهند گردید و یا تحت نظارت وزارت رفاه اجتماعی انجام وظیفه خواهند کرد. مسئولیت و اختیارات هر یک از وزراء و وزارتخانه ها موضوع این ماده طبق قوانین و مقررات مربوط در هر مورد عیناً بوزیر و وزارت رفاه اجتماعی منتقل میشود.
تبصره ۱ – سایر تکالیف و خدمات در زمینههای رفاهی که به وسیله وزارتخانه ها و موسسات و دستگاه های دولتی انجام میگردد به پیشنهاد وزارت رفاه اجتماعی و تصویب هیات وزیران با کارکنان و اعتبارات مربوط بآنها باین وزارت منتقل میشود و کلیه اختیارات و مسئولیتهائی که برطبق قوانین و مقررات مختلف به وزارتخانه یا وزیر مربوط محول بوده عیناً به وزارت و وزیر رفاه اجتماعی محول میگردد. مدت لازم برای اجرای این تبصره یک سال از تاریخ تصویب این قانون خواهد بود.
تبصره ۲ – وزارت رفاه اجتماعی مجاز است تامین خدمات درمانی سرپائی بیمه شدگان بیمههای اجتماعی روستائیان را به وزارت بهداری محول نماید و واحدهای درمانی ایجاد شده در روستاها را با کلیه اموال منقول و غیر منقول و پرسنل مربوط به وزارت بهداری منتقل کند. در هر منطقه که وزارت رفاه اجتماعی تامین خدمات درمانی را به وزارت بهداری واگذار میکند مراکز مسئول درمانی را بوسائل مقتضی به اطلاع بیمه شدگان میرساند.