ماده ۱۱ قانون مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب ۱۳۷۵

ماده ۱۱ – مشمولان این قانون از لحاظ حقوق و مزایا و امور رفاهی (مرخصیهای استحقاقی، استعلاجی، بدون حقوق، پاداش، کمکهای غیرنقدی و بیمه عمر و درمان و حادثه و سایر مزایا) تابع قوانین و مقررات استخدام کشوری و قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت میباشند وچنانچه به دستگاه دیگر معرفی گردند که دارای مقررات استخدامی خاص میباشند، تابع ضوابط حقوقی و رفاهی آن دستگاه خواهند بود.
تبصره ۱ – مشمولان این قانون که به طور تمام وقت و بدون کار انتفاعی خصوصی خدمت مینمایند، چنانچه از گروه دارای پروانه باشند در مقابل دو نوبت کار موظف از حقوق و مزایا، اضافهکاری و حق محرومیت از مطب، طبق آیین نامه اجرایی که وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تدوینخواهد نمود، استفاده مینمایند و در صورتی که از گروه بدون پروانه باشند، از مزایای دو نوبت کار موظف (کار و اضافهکار) بهره مند میگردند.
تبصره ۲ – وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی میتواند مشمولان موضوع این قانون را در صورت نیاز با اولویت مناطق محروم و نیازمند در حین خدمت بدون اخذ مجوزهای مربوطه به استخدام پیمانی یا رسمی دستگاه مربوطه درآورد.
تبصره ۳ (الحاقی ۱۳۷۹/۰۷/۰۳)- آن عده از مشمولان این قانون که در مدت خدمت مقرر، تحت پوشش نظامهای حمایتی دیگری نیستند، با پرداخت حق بیمه مقرر در قانون تامین اجتماعی – مصوب ۱۳۵۴- (توسط مشمول و دستگاه ذیربط) تحت پوشش حمایت های پیش بینی شده در قانون یاد شده قرار خواهند گرفت.