(منسوخ ۱۳۷۹/۰۱/۲۱)- آرای زیر قابل درخواست تجدیدنظر میباشد تا چنانچه مرجع تجدید نظر پس از رسیدگی پی به اشتباه بین حکم و یا عدم صلاحیت ‌دادگاه ببرد و رای را نقض و رسیدگی مجدد نماید. الف – احکام: ۱ – اعدام و رجم. ۲ – حدود، قصاص نفس و اطراف. ۳ – مصادره و ضبط اموال. ۴ – دیه بیش از خمس دیه کامل. ۵ – در صورتی که حداکثر مجازات قانونی جرم بیش از ۶ ماه حبس یا شلاق یا بیش از یک میلیون ریال جزای نقدی باشد. ۶ – حکمی که خواسته آن از یک میلیون ریال متجاوز باشد. ۷ – حکمی که مستند به اقرار خوانده در دادگاه نباشد. ۸ – حکمی که مستند به رای یک یا چند نفر کارشناس که طرفین کتباً رای آنان را قاطع دعوی قرار داده باشند، نباشد. ۹ – حکم راجع به متفرعات دعوی در صورتی که حکم راجع با اصل دعوی قابل تجدید نظر باشد. ۱۰ – حکم راجع به نکاح و طلاق و فسخ نکاح و مهر. ۱۱ – حکم راجع به نسب و وصیت و وصایت و وقف و ثلث و حبس و تولیت. ۱۲ – حکم راجع به حجر و رفع حجر. ب – قرارهای زیر در صورتی که حکم راجع به اصل دعوی قابل درخواست تجدید نظر باشد: ۱ – قرار ابطال دادخواست یا رد دادخواست که از دادگاه صادر شود. ۲ – قرار رد دعوی یا عدم استماع دعوی. ۳ – قرار سقوط دعوی. ۴ – قرار عدم اهلیت یکی از طرفین دعوی. تبصره ۱ – احکامی که در مرحله تجدید نظر صادر میشود: «‌بجز در خصوص رای اصراری» قابل درخواست تجدید نظر مجدد نیست. تبصره ۲ – در موارد مذکور در این ماده در صورتی که طرفین دعوا کتباً حق تجدیدنظر خواهی خود را ساقط کرده باشند تقاضای تجدیدنظر خواهی ‌آنان مسموع نیست.