آیین نامه امور خلافی در ۳ ماده برای ساکنان روستاها

در اجرای ماده ۱۴ قانون تشکیل خانه انصاف مصوب اردی بهشت ماه ۱۳۴۴ آیین نامه امور خلافی در ۳ ماده برای ساکنان روستاها به شرح زیر تصویب میگردد:
ماده اول
– مرتکبین اعمال زیر بده تا یک صد ریال غرامت محکوم میشوند.
۱
– کسانی که بدون مجوز پیاده یا سواره از باغها یا اراضی زراعتی دیگران که کشت شده یا برای کشت آماده گردیده عبور کنند یا از عبور دام ها و مواشی خود از این محلها جلوگیری به عمل نیاورند و همچنین کسانی که با بالا رفتن از درختهای روستا بآنها آسیب رسانند و همچنین کسانی که بدون اجازه میوه درختها را بچینند.
۲
– مالکین یا مستحفظین دام ها که بمحض مشاهده یکی از بیماریها در دامهای خود موضوع را بمامور دامپزشکی و یا دهبان محل اطلاع ندهند و همچنین دهبانی که پس از اطلاع مراتب را بمامور دامپزشکی یا بنزدیکترین سازمان دولتی (بخشداری ژاندارمری) اعلام ننماید.
۳
– کسانی که در موقع بروز بیماری در پرندگان یا دام ها از جدا کردن پرنده یا دام بیمار از سایرین غفلت نمایند یا دام ها و پرندگان بیمار و محصولات دامی را از منطقه آلوده خارج و یا دام یا پرنده سالم را از منطقه آلوده عبور دهند.
۴
– کسانی که در صورت وجود واحد دامپزشکی قبل از معاینه دامپزشک و رعایت مقررات بهداشتی بکشتن گوسفند و گاو و سایر دام ها مبادرت نمایند یا دام آبستن را ذبح کنند و همچنین کسانی که با علم و اطلاع دامهای بیمار را بفروش برسانند.
۵
– کسانی که در موقع تلقیح اجباری یا تجدید آن از تلقیح حیوان متعلق بخود ممانعت نمایند.
۶
– کسانی که چارپای بیمار یا از کار افتاده را به کار واداشته یا در محوطه داخل ده رها نمایند.
ماده دوم
– مرتکبین اعمال زیر به بیست تا یکصد و پنجاه ریال غرامت محکوم میشوند:
۱
– کسانی که در نگهداری یخچالهای عمومی یا آسیابها در حدود امکانات روستا رعایت نظافت و بهداشت را ننمایند.
۲
– کسانی که در معابر عمومی و محلهائی از قبیل جلوخانه و دکانها یا در امکنه عمومی خاکروبه یا کود یا کثاقات [کثافات ]بریزند یا منابع و محاری[مجاری] آبها را که مورد استفاده عمومی است به نحوی از انحاء از قبیل ریختن کثافات یا ادرار کردن یا وارد کردن فاضل آب حمام یا مستراح یا سایر تاسیسات مخالف بهداشت در آن و یا به علت شستشوی البسه و سایر اشیاء یا حیوانات یا درگذشتگان یا وسائط نقلیه آلوده سازند.
۳
– کسانی که در موقع تلقیح اجباری یا تجدید آن از تلقیح خود یا افراد تحت سرپرستی خود ممانعت نمایند.
۴
– کسانی که با وجود اطلاع بابتلاء حیوانات خود بمرض هاری از آگاه ساختن مراجع دولتی یا کدخدای محل خودداری نمایند و همچنین کسانی که با وجود گزیده شدن خود یا حیواناتی که دارند به وسیله حیوان مشکوک به آن بیماری از اطلاع مراتب به مراجع مذکور محل خودداری نمایند.
۵
– پیشه ورانی که در مورد کسب و پیشه خود اصول نظافت و بهداشت را در حدود امکانات روستا رعایت ننمایند.
۶
– کسانی که با وجود غسالخانه و گورستان عمومی مردگان خود را در نقطه دیگری از ده غسل داده یا بخاک سپارند و همچنین مسئولین و مباشرین غسالخانه و گورستان که از رعایت نظافت و بهداشت در حدود امکانات روستا خودداری نمایند.
۷
– کسانی که لاشه حیوان تلف شده را در معابر روستا یا شوارع عمومی بیاندازند و یا لاشه حیوان دفن شده را از زمین درآورند.
ماده سوم
– مرتکبین اعمال زیر به سی تا دویست ریال غرامت محکوم میشوند:
۱
– کسانی که در معابر عمومی چاه و امثال آن حفر و برای جلوگیری از ورود آسیب بعابرین علائمی در محل کار نصب ننمایند و یا در صورت ضرورت قطع راه برای بردن آب پس از استفاده راه را بحالت اول برنگردانند و همچنین کسانی که آب متعلق بدیگران یا روستا را قطع نمایند یا هرز دهند.
۲
– کسانی که با اعمالی از قبیل آب انداختن بمزرعه یا خانه دیگران یا راهها یا ریختن سنک [سنگ] و شن و خاک در اراضی دیگران یا انداختن سنک [سنگ] یا اشیاء دیگر بخانه اشخاص یا ریختن برف برخلاف معمول ده به خانه همسایه موجبات زحمت دیکران را فراهم سازند.
۳
– کسانی که با اخطار دهبان یا مقامات صلاحیتدار رسمی راجع بتخریب یا تعمیر بناهائی که در شرف انهدام و موجب خطر است از اقدام لازم کوتاهی نمایند.
۴
– کسانی که سک[سگ] یا هر حیوان را بر دیگری تحریص نمایند بدون اینکه آسیبی بشخص یا اشخاص برساند.
۵
– کسانی که در معابر روستا تظاهرات مستانه نموده و یا بدون جهت و سبب همهمه و غوغا راه اندازند.
۶
– کسانی که فحاشی را آغاز و یا برای انجام مقاصد خود هتاکی نمایند و یا کلمات زشت و رکیک و اهانت آمیز نسبت بدیگران بر زبان آورند.
۷
– کسانی که به علت بی احتیاطی موجب ایجاد حریق در حاصل و خرمن و اشجار غیرجنگلی شوند و یا بی احتیاطی آنها بسوختن ابنیه و اموال منقول دیگری منجر گردد.
۸
– دستفروشان و پیله ورانی که اشیائی از اشخاص مجهول الهویه بدون اخذ ضامن معتبر یا از اطفال نابالغ خریداری نمایند.
۹
– کسانی که مرتکب عملی شوند که وسائل موتوری کشاورزی و آبیاری و نقلیه و راهسازی از کار یا حرکت بازماند.
۱۰
– کسانی که علائم مهندسی و نقشه برداری یا سایر علائم ادارات دولتی و سازمان های محلی و همچنین علائم منصوبه راهنمائی را برداشته یا محو نموده یا تغییر محل دهند.
۱۱
– کسانی که وسائل مربوط بتاسیسات عمومی روستا از قبیل تیر و سیمهای تلفن و تلگراف و برق و لوله های آب و امثال آن را بی جهت و بدون اجازه دستکاری نمایند.
۱۲
– کسانی که از اجرای تعالیم و راهنمائیهای عمومی سپاهی دانش یا بهداشت یا ترویج و آبادانی در مورد امور مربوط بآنها در حدود مصوبات وزارتخانه های مربوط بدون عذر موجه خودداری یا ممانعت به عمل آورند.
۱۳
– کسانی که در انجام وظائف قانونی اعضاء یا منشی خانه انصاف اخلال یا مشکلاتی ایجاد نمایند.
وزیر دادگستری – وزیر کشور