رای وحدت رویه شماره ۳۶۹۷ مورخ ۱۳۳۷/۰۷/۰۶ هیات‌ عمومی دیوان ‌عالی ‌کشور | تقاضای فرجام‌خواهی در مواجهه با رأی غیرقابل واخواهی دادگاه استان

راجع به عبارت فرجامی فرجام خواهان که در ذیل احکام پژوهشی یا عریضه های خود می­ نویسند و قبول یا رد فرجام­ خواهی مشارالیهم در شعب مختلف دیوان عالی کشور نظریات معارضی به شرح ذیل اتخاذ شده است:
الف- شعبه دوم دیوان عالی کشور به موجب حکم شماره 1113-3/7/28 اشعار داشته: عبارت «پژوهش دارم » در ذیل دادنامه پژوهشی حاکی از عدم تسلیم متهم به مفاد دادنامه و تقاضای رسیدگی از مرحله بالاتر بوده و بالنتیجه فرجام ­خواهی تلقی می ­شود. و پرونده را به همین استدلال مورد رسیدگی قرار داده است.
ب- شعبه هشتم دیوان مزبور به موجب حکم شعبه 378-17/2/36 عبارت فوق ­الذکر را فرجام­ خواهی ندانسته و عرض حال فرجامی را رد نموده است. موضوع مختلف ­فیه در هیات عمومی دیوان عالی کشور مطرح شده و اکثریت چنین رای داده ­اند:
چون مستفاد از پژوهش نسبت به رای غیرقابل واخواهی دادگاه استان عدم تسلیم شاکی به مفاد آن و درخواست رسیدگی از مرحله بالاتر یعنی دیوان کشور می­ باشد بنابراین تقاضای شاکی فرجام محسوب می‌شود و رای شعبه دوم دیوان عالی کشور از این جهت صحیح است.