شعبه ۵ امکان جریان دادخواست فرجام ماهوی دادستان کل را که طبق ماده ۴۳۰ مکرر قانون آیین دادرسی کیفری به عمل میآید منوط به این دانسته که درخواست فرجام معمولی از طرف دادستان استان یا متهم به عمل آمده و رعایت مهلت مقرر در ماده ۴۳۲ قانون مزبور شده باشد در صورتی که شعبه ۹ معتقد بوده که درخواست فرجام ماهوی دادستان کل بدون وجود درخواست فرجام معمولی از طرف دادستان یا متهم بودن رعایت مهلت قابل جریان است.
هیات عمومی در تصمیم شماره ۳۶۲۳-۱۳۳۶/۰۸/۱۸ چنین اظهارنظر کرده است:
قبول تقاضای فرجام ماهوی دادستان دیوان کشور «در صورتی که هیچیک از طرفین دعوی فرجام نخواسته باشند» پس از انقضاء مدت و مهلت مذکور در ماده ۴۳۲ قانون آیین دادرسی کیفری مجوز قانونی ندارد زیرا با صراحت ماده مرقوم به اینکه هرگاه هیچیک از اشخاص مذکور در ماده فوق تقاضای فرجام نکرده باشند دادستان دیوان کشور فقط تا یک ماه از تاریخ اعلام حکم در دادگاه حق تقاضای فرجام خواهد داشت و با اطلاق و تعمیم مفاد ماده مزبور مدت تقاضای فرجام ماهوی دادستان دیوان کشور همان مدت فرجام عادی نیز خواهد بود بنابراین پذیرفتن درخواست فرجام دادستان دیوان کشور از طرف شعبه ۹ دیوان عالی مزبور پس از انقضاء مدت مذکور مخالف صریح ماده فوق بوده است.