اختلافی بین دادگاه شهرستان و دادگاه استان مرکز راجع به اعتراض به تصمیم دادگاه شهرستان در مورد عزل قیم حاصل شده به این تفصیل:
دادگاه شهرستان تهران قیمه صغاری را برحسب درخواست اداره سرپرستی و در غیاب او از قیمومت عزل کرده است قیمه به این تصمیم اعتراض نموده و رییس کل دادگاه های شهرستان تهران که بدوا هم به موضوع رسیدگی کرده دستور داده: (با توجه به ماده ۹۹ قانون امور حسبی پرونده به دادگاه استان ارسال شود زیرا شکایت معترضه پژوهشی محسوب میشود.)
شعبه ۲ دادگاه استان شکایت فوق را پژوهشی ندانسته و دادنامه را غیابی و قابل اعتراض تلقی نموده و پرونده را برای رسیدگی به دادگاه شهرستان اعاده داده است.
مراتب را رئیس کل دادگاه های شهرستان با قید اینکه به نظر مشار الیه (تصمیمات دادگاه شهرستان به موجب ماده ۶۵ و ۹۹ قانون امور حسبی قابل اعتراض نیست و مطلقا قابل پژوهش است و فقط طبق ماده ۴۴ قانون مذکور از ناحیه اشخاص ثالث قابل اعتراض میباشد)
به دادستان کل اعلام نموده تا طبق ماده ۴۳ قانون امور حسبی موضوع در هیات عمومی دیوان عالی کشور طرح گردد.
برحسب درخواست دادستان کل هیات عمومی دیوان عالی کشور به موضوع رسیدگی کرده به شرح ذیل اتخاذ تصمیم نموده اند:
«چون به موجب ماده ۹۹ قانون امور حسبی قیم از تصمیم دادگاه راجع به عزل خود میتواند پژوهش بخواهد لذا تجدید رسیدگی در مرحله بدوی به عنوان غیابی بودن تصمیم مزبور مورد ندارد.»
