رای وحدت رویه شماره ۵۰ مورخ ۱۳۵۲/۰۷/۰۵ هیات‌ عمومی دیوان ‌عالی ‌کشور | بررسی منع رسیدگی مجدد به دعاوی مستخدمین رسمی پس از صدور حکم قطعی در مراجع قانونی پیشین

متن رای وحدت رویه

رای وحدت رویه شماره ۵۰ مورخ ۱۳۵۲/۰۷/۰۵ هیات‌ عمومی دیوان ‌عالی ‌کشور | بررسی منع رسیدگی مجدد به دعاوی مستخدمین رسمی پس از صدور حکم قطعی در مراجع قانونی پیشین (متن رای)

رای اکثریت هیات عمومی دیوان عالی کشور
نظر به اینکه عده ای از کارمندان اداره انحصار دخانیات قبل از وضع قانون استخدام کشوری مصوب سال 1345 برای اثبات استحقاق خود به دریافت حق کارگاهی که در قانون نحوه استخدام مهندسین و تکنیسین ها مصوب دی ماده 1338 پیش بینی شده است به مرجع صالح وقت (دیوان عالی کشور) مراجعه کرده اند و از هیات تجدیدنظر استخدامی رای بر استحقاق آنان صادر شده است و بنا به صراحت ماده 5 آیین‌نامه رسیدگی به شکایات مستخدمین رسمی مصوب دیماه 1345 هرگاه شکایت شاکی قبلاً در مرجع قانونی رسیدگی و منتهی به صدور حکم شده باشد قابل رسیدگی مجدد در شورای سازمان امور اداری و استخدامی کشور نخواهد بود رای شعبه پنجم دیوان عالی کشور در این زمینه صحیح و مطابق با موازین قانونی است. این رای به موجب ماده واحده قانون وحدت رویه مصوب 1328 برای شعب دیوان عالی کشور و دادگاهها در موارد مشابه لازم الاتباع است.

گزارش و مقدمات پرونده

رای وحدت رویه شماره ۵۰ مورخ ۱۳۵۲/۰۷/۰۵ هیات‌ عمومی دیوان ‌عالی ‌کشور | بررسی منع رسیدگی مجدد به دعاوی مستخدمین رسمی پس از صدور حکم قطعی در مراجع قانونی پیشین (گزارش پرونده)

روزنامه رسمی 8399 – 1352/08/24
رای هیات عمومی دیوان عالی کشور
چون آرای شماره های 645-5 مورخ 1349/10/07 موجود در پرونده 16/5022 ک و 184/10 مورخ 1350/03/01 موجود در پرونده شماره 14/4799 ک که از شعب محترم دهم و پنجم دیوان کشور در موضوع واحد صادر شده متعارض هستند با اعلام ملخص موضوع دو حکم تقاضا دارد در موضوع مختلف مستنداً به ماده واحده قانوه وحدت آن هیات اظهار رای و نظر فرمایند.
الف- به دلالت دادنامه شماره 645-5 مورخ 1349/10/07 شعبه پنجم دیوان کشور آقای «الف» کارمند اداره دخانیات دادخواستی به خواسته مطالبه مبلغ 302000 ریال علیه اداره دخانیات به دادگاه شهرستان تقدیم کرده است ملخص توضیحات وی این است که مستنداً به ماده 3 از قانون استخدام مهندسی و کمک مهندسین و تکنیسینهای اداره دخانیات باید به وی از تاریخ 1338/10/23 الی 1343/09/26 که در کارگاه انجام وظیفه می نموده معادل 40% از اصل حقوق فوق العاده ای به عنوان حق کارگاه بپردازد چون اداره دخانیات از پرداخت آن امساک می کند حکم به الزام دخانیات به پرداخت مبلغ مذکور صادر شود مستندات دعوی حکم هیات تجدید نظر استخدامی است که به دلالت آن دعوی وی موجه تشخیص شده است.
دادگاه شهرستان پس از رسیدگی حکم به سود آقای «الف» داده و این حکم در مرحله پژوهشی استوار و در شعبه پنجم دیوان کشور به موجب دادنامه فرجامی فوق الذکر ابرام شده است.
ب- به حکایت دادنامه شماره 184-10 مورخ 1350/03/01 شعبه دهم دیوان کشور آقای «م» کارمند دخانیات دادخواستی علیه اداره مزبور به خواسته مطالبه مبلغ 314000 ریال بابت حق کارگاه از تاریخ 1338/10/23 الی 1346/09/26 به ماخذ 40% از اصل حقوق خود به دادگاه شهرستان تقدیم داشته است شرح و وصوف دعوی وی همان است که فوقاً درباره دعوی آقای «الف» بیان شده و مستند دعوی نیز حکم هیات تجدید نظر استخدامی است.
دادگاه‌های بدوی و پژوهشی با احراز صحت دعوی آقای «م» حکم به الزام دخانیات به پرداخت مبلغ مورد مطالبه وی داده اند ولی شعبه دهم دیوان کشور به استدلال اینکه حکم هیات تجدید نظر دلالت بر استحقاق آقای «م» در مورد فوق العاده حق کارگاه از تاریخ 1338/01/23 تا 1343/09/26 ندارد و در مورد وضع استخدامی و میزان حقوق وی در این مدت بین طرفین مناقشه وجود دارد حکم پژوهشی را نقض و دعوی را برای رسیدگی به سازمان امور استخدامی کشور محول و ارجاع نموده است.
به تاریخ روز چهارشنبه 1352/07/25 هیات عمومی دیوان عالی کشور تشکیل گردید پس از طرح و بررسی اوراق پرونده و قرائت گزارش و کسب نظریه جناب آقای دادستان کل کشور مبنی بر تایید رای شعبه پنجم دیوان عالی کشور مشاوره نموده چنین رای می دهند: