رای وحدت رویه شماره ۹۹۹۴ مورخ ۱۳۳۸/۰۱/۳۰ هیات‌ عمومی دیوان ‌عالی ‌کشور | الزام تعیین مجازات توقف اجباری به‌عنوان مجازات تکمیلی در جرایم مکرر دزدی و کلاهبرداری

بر طبق ذیل قسمت سوم از ماده 25 قانون کیفر عمومی مجازات کسانی که بیش از دو سابقه محکومیت برای دزدی و یا کلاهبرداری دارند علاوه بر حبس با اعمال شاقه توقف اجباری در یکی از نقاطی که ازطرف دولت تعیین می‌گردد نیز می‌باشد و چون مجازات اخیر مجازاتی است که به این قبیل متهمین تخصیص یافته تخفیف اصل مجازات و تبدیل آن به مجازات اخف تاثیری در مجازات توقف اجباری که یک مجازات تکمیلی است نداشته و تعیین آن الزامی است، بنابراین رای شعبه هشتم صحیح است.
هیات عمومی دیوان عالی کشور