حکم شماره ۴۶۶۸ - ۱۳۳۶/۰۹/۰۷
روزنامه رسمی ۳۷۷۲-۱۳۳۶/۱۰/۲۹
شماره ۸۹۳۹ ۱۳۳۶/۱۰/۲۳
تصمیم هیات عمومی دیوان عالی کشور در مورد اختلاف نظر دو شعبه دیوان مزبور که به موجب قانون مربوط به ایجاد وحدت رویه برای دادگاه ها لازم الاتباع است.
شعبه هشتم دیوان عالی کشور عقیده داشته که چوب آلت قتاله شناخته نمی شود تا جرح منتهی به مرگ به وسیله چوب به سر کسی با ذیل ماده ۱۷۱ قانون کیفر عمومی، منطبق باشد در صورتی که شعبه سوم معتقد بوده که چوب با در نظر گرفتن موضع اصابت قتاله محسوب است و عمل با ذیل ماده مزبور انطباق دارد.
موضوع در هیات عمومی مطرح شده و هیات مزبور در تصمیم شماره ۴۶۶۸ - مورخ ۱۳۳۶/۰۹/۰۷ چنین اظهار نظر کرده است:
مقصود از کلمه آلت مذکور در ماده ۱۷۱ قانون مجازات عمومی وسیله ای است که مرتکب به کار برده و به مرگ منتهی شده باشد و اعم است از این که وسیله مزبور معمولاً کشنده باشد و یا آنکه از جهت حساس بودن موضع اصابت به مرگ مجنی علیه منتهی گردد و محدود ساختن قسمت آخر ماده مزبور به موردی که آلت عرفاً قتاله شناخته شود موافق با منظور ماده مزبور نیست بنابراین دو حکم شماره ۲۱/۳۱۰۴-۱۳۳۶/۰۳/۱۲ - و ۳۱۰۱ مورخ ۱۳۳۶/۰۳/۱۴ شعبه سوم دیوان عالی کشور صحیح بوده و بر وفق قانون شناخته میشود.
متن اصلی رای وحدت رویه