پناهنده
حرف « پ »
پَناهَنْدِه (Pa-naa-han-deh)
Refugee
تعریف حقوقی
شخصی که به دلایل موجه ترس از آزار و اذیت در کشور خود به کشور دیگری پناه می برد و درخواست حمایت می کند.
مستند قانونی ماده ۱ کنوانسیون مربوط به وضع پناهندگان مصوب ۱۹۵۱
ماده ۱ کنوانسیون مربوط به وضع پناهندگان مصوب ۱۹۵۱: پناهنده کسی است که به علت ترس موجه از اینکه مورد آزار قرار گیرد در خارج از کشور محل سکونت خود به سر می برد.