بلامانع
حرف « ب »
بِلامانِع (Be-laa-maa-ne')
Unobjectionable
تعریف حقوقی
وضعیتی که در آن هیچ منع قانونی یا حقوقی برای انجام یک عمل وجود ندارد.
مستند قانونی مبتنی بر اصول کلی حقوقی
مبتنی بر اصول کلی حقوقی : بلامانع بودن به معنای عدم وجود موانع قانونی برای اجرای حقوق یا تکالیف است.