بازداشت موقت
حرف « ب »
بازداشتِ مُوَقَّت (Baaz-daasht Mo-vagha-ghat)
Temporary Detention
تعریف حقوقی
شدیدترین قرار تامین کیفری که منجر به سلب آزادی متهم تا زمان صدور حکم میشود.
مستند قانونی ماده ۲۳۷ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ١٣٩٢
ماده ۲۳۷ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ١٣٩٢ : صدور قرار بازداشت موقت جایز نیست مگر در مورد جرایم مقرر در این ماده که دلایل و قراین کافی بر توجه اتهام به متهم دلالت کند.