پیوست یا ضمیمه به معنای مدارک، اسناد یا نوشته هایی است که جهت اثبات ادعا، تبیین جزییات یا تکمیل محتوای یک سند اصلی مانند دادخواست، شکواییه یا قرارداد به آن متصل میشود. طبق ماده ۵۷ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، خواهان مکلف است رونوشت یا تصویر اسنادی را که در دادخواست به آنها استناد کرده است، به عنوان پیوست یا ضمیمه تقدیم دادگاه نماید. این مدارک باید از نظر تعداد، برابر با تعداد خواندگان به علاوه یک نسخه برای بایگانی دادگاه باشد.
طبق ماده ۵۸ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، در صورتی که اسناد پیوست به زبان فارسی نباشد، باید ترجمه رسمی و گواهی شده آنها نیز ضمیمه گردد. در امور کیفری نیز طبق ماده ۶۸ قانون آیین دادرسی کیفری، شاکی باید مدارک و اسناد مورد استناد خود را پیوست شکواییه کند تا مقام قضایی بتواند بر اساس آنها تحقیقات را آغاز نماید. در حوزه قراردادها، ضمیمه ها معمولا شامل جزییات فنی، نقشه ها یا جداول مالی هستند که بر اساس ماده ۱۰ قانون مدنی، در صورت توافق طرفین، بخشی جدایی ناپذیر از قرارداد محسوب شده و دارای اعتبار قانونی یکسان با متن اصلی هستند. کاربرد اصلی پیوست، اعتباربخشی به ادعاها و جلوگیری از صدور قرار رد دعوا به دلیل نقص مدارک است.