طبق ماده ۱۰۴۷ قانون مدنی، حرمت مصاهره به معنای ممنوعیت قانونی و شرعی ازدواج با برخی از خویشاوندان همسر (قرابت رضاعی یا نسبی ایجاد شده به واسطه عقد نکاح) است. بر اساس این ماده، به محض وقوع عقد نکاح، رابطه خویشاوندی بین هر یک از زوجین با بستگان دیگری ایجاد می شود که مانع از ازدواج آنان در آینده خواهد شد.
بر اساس بند های این ماده قانونی، موارد حرمت مصاهره به شرح زیر است:
۱. بین مرد و مادر و جدات زن از هر درجه که باشد، اعم از نسبی و رضاعی، به محض وقوع عقد قرابت و حرمت ابدی ایجاد می شود؛ حتی اگر بین زوجین نزدیکی رخ نداده باشد.
۲. بین مرد و زنی که سابقا زن پدر یا زن یکی از اجداد او بوده و یا زن پسر یا زن یکی از اعقاب او بوده است، حرمت ابدی ایجاد می شود.
۳. بین مرد با دختران زن (ربیبه) از هر درجه که باشند، مشروط بر اینکه بین زن و شوهر نزدیکی واقع شده باشد. در صورت عدم وقوع نزدیکی، صرف عقد با مادر موجب حرمت با دختر نمی شود، مگر در صورت فسخ یا طلاق که مرد نمی تواند تا زمانی که مادر در زوجیت اوست با دختر ازدواج کند.
همچنین طبق ماده ۱۰۴۸ قانون مدنی، جمع بین دو خواهر ممنوع است و مرد نمی تواند همزمان با دو خواهر ازدواج کند، و برابر ماده ۱۰۴۹ قانون مدنی، ازدواج با برادرزاده یا خواهرزاده زن بدون اجازه زن باطل است.