فرق شرط فعل و شرط نتیجه چیه؟

طبق ماده ۲۳۴ قانون مدنی شرط فعل آن است که اقدام یا عدم اقدام به کاری بر یکی از متعاملین یا بر شخص خارجی شرط شود اما شرط نتیجه آن است که تحقق امری در خارج شرط شود.

تفاوت اصلی این دو شرط در نحوه ایجاد و ضمانت اجرای آنها است. بر اساس ماده ۲۳۶ قانون مدنی در شرط نتیجه به محض انعقاد عقد نتیجه حقوقی مورد نظر خود به خود حاصل میشود و نیاز به انجام عمل جدیدی از سوی طرفین نیست.

اما در شرط فعل متعهد مکلف به انجام یا ترک کار است و در صورت تخلف طبق ماده ۲۳۷ قانون مدنی طرف مقابل نمی تواند فورا قرارداد را فسخ کند بلکه باید ابتدا از دادگاه تقاضای اجبار متعهد به انجام فعل را بخواهد و تنها در صورت عدم امکان اجبار وی و عدم امکان انجام فعل توسط شخص دیگر بر اساس ماده ۲۳۹ قانون مدنی حق فسخ قرارداد برای او ایجاد میشود.