پاسخ به پرسش مطرح شده:
طبق ماده ۳۹۹ قانون مدنی خیار شرط به این معنا است که در قرارداد شرط شود که یکی از طرفین یا هر دو یا شخص ثالثی در مدت معینی حق فسخ معامله را داشته باشد. در این حالت حق فسخ مستقیما در قرارداد پیش بینی می شود و نیازی به تخلف طرف مقابل از تعهدات نیست. اما در خصوص خیار تخلف از شرط طبق ماده ۲۳۹ و ماده ۲۴۴ قانون مدنی اگر در قرارداد شرطی مبنی بر انجام کار یا وجود صفتی ذکر شود و متعهد به آن عمل نکند طرف مقابل ابتدا باید الزام او را بخواهد و اگر الزام وی ممکن نبود در این مرحله حق فسخ قرارداد ایجاد می شود. تفاوت اصلی در این است که خیار شرط از ابتدا در قرارداد مقرر می شود اما خیار تخلف از شرط تنها پس از عدم انجام تعهد و عدم امکان اجبار متعهد به وجود می آید.
مواد قانونی مرتبط: طبق مواد ۳۹۹ و ۲۳۹ قانون مدنی
کلمات انگلیسی مرتبط: Pure option (خیار محض) - Remedial option (خیار جبرانی)