غبن فاحش ولو افحش چیست؟

طبق ماده ۴۱۶ قانون مدنی، غبن در صورتی فاحش است که عرفا قابل مسامحه نباشد. عبارت “غبن فاحش ولو افحش” به این معنا است که حتی اگر تفاوت قیمت مورد معامله با قیمت واقعی آن بسیار زیاد و در حد غیر قابل تصور (افحش) باشد، باز هم حق فسخ برای مغبون محفوظ است. طبق ماده ۴۱۷ قانون مدنی، ملاک غبن فاحش این است که تفاوت قیمت به مقداری باشد که معمولا در معاملات قابل چشم پوشی نیست. عبارت “ولو افحش” معمولا در قراردادها و ذیل اسقاط کافه خیارات ذکر میگردد؛ بدین معنا که طرفین توافق می کنند حتی اگر ضرر ناشی از معامله بسیار سنگین و فاحش تر از حد متعارف باشد، باز هم حق بر هم زدن معامله را نداشته باشند. با این حال، طبق رویه قضایی و دکترین حقوقی، اگر غبن به قدری باشد که از حد تصور خارج بوده و فرد به هیچ وجه به آن راضی نباشد، اسقاط آن نیازمند تصریح دقیق است. طبق ماده ۴۲۱ قانون مدنی، اگر طرف مقابل تفاوت قیمت را بدهد، خیار غبن ساقط نمی شود، مگر اینکه مغبون به اخذ تفاوت قیمت راضی گردد. بنابراین، این اصطلاح برای تاکید بر سلب حق فسخ در برابر هرگونه ضرر مالی، هرچند بسیار بزرگ، در قراردادها گنجانده میشود.