طبق ماده ۵۶۹ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲، دیه دررفتگی استخوان از مفصل در صورتی که موجب شلل یا از کار افتادگی عضو نشود، به شرح زیر محاسبه میشود:
۱. دررفتگی مفصل در صورتی که موجب از کار افتادگی عضو نشود: طبق بند “ت” ماده ۵۶۹ قانون مذکور، دیه آن معادل دو درصد (۲%) دیه کامل است.
با توجه به نرخ دیه سال ۱۴۰۵ که مبلغ ۲,۱۰۰,۰۰۰,۰۰۰ تومان تعیین شده است، این مبلغ معادل ۴۲,۰۰۰,۰۰۰ تومان خواهد بود.
۲. در صورتی که دررفتگی موجب شلل یا نقص دائمی عضو شود: طبق بند “پ” ماده ۵۶۹، دیه آن معادل دو سوم دیه همان عضو خواهد بود.
۳. در صورت درمان کامل بدون عیب: طبق ماده ۵۷۱ قانون مجازات اسلامی مصوب ١٣٩٢ اگر دررفتگی مفصل به گونه ای باشد که پس از درمان هیچ عیب و نقصی باقی نماند، ارش (خسارت تعیین شده توسط قاضی با نظر پزشکی قانونی) تعیین میشود. با این حال، رویه قضایی بر اساس ماده ۵۶۹، معمولا همان نصاب های قانونی را ملاک قرار میدهد.
نکته مهم: طبق ماده ۵۴۳ قانون مجازات اسلامی مصوب ١٣٩٢ در مورد جراحات و آسیب های اعضا، تفاوتی میان ماه حرام و عادی وجود ندارد و تغلیظ دیه (افزایش یک سوم) طبق ماده ۵۵۵ قانون مذکور، فقط مخصوص “فوت” یا همان قتل نفس در ماه های حرام است. بنابراین دیه دررفتگی شانه در ماه های حرام افزایش نمی یابد و بر مبنای مبلغ ۲,۱۰۰,۰۰۰,۰۰۰ تومان محاسبه میشود.
در نهایت، تعیین دقیق میزان آسیب و درصد نهایی آن طبق ماده ۱۵ قانون آیین دادرسی کیفری، بر عهده سازمان پزشکی قانونی و تایید قاضی پرونده میباشد.