ماده ۳۹۷ قانون مدنی به تعریف و مدت اعتبار خیار مجلس اختصاص دارد.
بر اساس ماده ۳۹۷ قانون مدنی، هر یک از متبایعین یعنی خریدار و فروشنده بعد از عقد بیع در مجلس عقد و تا زمانی که از یکدیگر متفرق نشده اند، اختیار فسخ معامله را دارند که این اختیار خیار مجلس نامیده میشود.
اعتبار این خیار تا زمانی است که متعاملین در محل انعقاد قرارداد حضور دارند و بین آنها جدایی فیزیکی حاصل نشده باشد. به محض اینکه طرفین معامله از یکدیگر جدا شوند یا به عبارتی افتراق حاصل شود، خیار مجلس ساقط میگردد و دیگر هیچ یک از طرفین نمی تواند با استناد به این خیار، معامله را به صورت یک طرفه فسخ کند.
بنابراین، ملاک زمانی اعتبار خیار مجلس، استمرار حضور فیزیکی طرفین در جلسه قرارداد است و با خروج یکی از طرفین از مجلس عقد، این حق از بین میرود.