طبق ماده ۴۱۶ قانون مدنی هر یک از متعاملین که در معامله غبن فاحش داشته باشد بعد از علم به غبن میتواند معامله را فسخ کند. غبن به معنای زیان و عدم تعادل فاحش ارزش اقتصادی دو چیزی است که در معامله مبادله می شوند. طبق ماده ۴۱۷ قانون مدنی غبن در صورتی فاحش است که عرفا قابل مسامحه نباشد. در این حالت شخص زیان دیده حق بر هم زدن قرارداد را دارد.
طبق ماده ۴۳۸ قانون مدنی تدلیس عبارت است از عملیاتی که موجب فریب طرف معامله شود. یعنی شخص با انجام کارهایی عیب مال را بپوشاند یا صفتی که در آن نیست را به آن نسبت دهد تا طرف مقابل را فریب دهد. در این شرایط طبق ماده ۴۳۹ قانون مدنی شخصی که فریب خورده است حق فسخ معامله را خواهد داشت.
همچنین طبق ماده ۴۲۰ و ماده ۴۴۰ قانون مدنی اعمال خیار غبن و خیار تدلیس فوری است و شخص پس از آگاهی از زیان یا فریب باید در اولین فرصت متعارف برای فسخ قرارداد اقدام کند در غیر این صورت حق او ساقط میشود.