طبق ماده ۴۱۶ قانون مدنی، خیار غبن حق برهم زدن معامله است برای طرفی که در معامله دچار زیان فاحش شده است. غبن فاحش به نابرابری و عدم تعادل شدید بین قیمت واقعی مال و قیمت معامله شده گفته میشود به طوری که عرفا قابل مسامحه نباشد.
طبق ماده ۴۱۷ قانون مدنی، غبن در صورتی فاحش است که به هیچ وجه عرفا قابل مسامحه نباشد. عبارت “ولو افحش” به معنای زیان بسیار بسیار بزرگتر و شدیدتر از غبن فاحش است؛ یعنی حتی اگر میزان نابرابری قیمت ها بسیار فاحش و سنگین باشد، باز هم مغبون (شخص زیان دیده) حق فسخ معامله را دارد.
طبق ماده ۴۲۰ قانون مدنی، خیار غبن بعد از علم به غبن فوری است. بنابراین مغبون باید به محض مطلع شدن از اختلاف قیمت فاحش، اقدام به فسخ معامله کند.
طبق ماده ۴۱۸ قانون مدنی، اگر مغبون در حین معامله عالم به قیمت عادلی بوده باشد، خیار غبن نخواهد داشت. همچنین درج عبارت “اسقاط کافه خیارات ولو غبن فاحش یا افحش” در قراردادها باعث میشود که طرفین حق فسخ معامله را حتی در صورت وجود زیان بسیار بزرگ از خود سلب کنند.