تفویض وکالت به معنای واگذاری و انتقال اختیارات وکیل اول به شخص دیگری به عنوان وکیل دوم است تا امور قانونی مربوط به موکل را به انجام برساند.
طبق ماده ۶۷۲ قانون مدنی وکیل در امری نمی تواند برای آن امر به دیگری وکالت دهد مگر این که صریحا یا به دلالت قرائن وکیل در توکیل باشد. بنابراین یک وکیل تنها در صورتی حق تفویض وکالت به شخص ثالث را دارد که موکل در وکالت نامه اولیه این اختیار را که در اصطلاح حقوقی به آن حق توکیل به غیر می گویند به او داده باشد.
همچنین طبق ماده ۳۵ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی داشتن حق توکیل در امور محاکم و دادگاه ها باید به صورت صریح در وکالت نامه قید شود در غیر این صورت وکیل حق تفویض اختیارات دادرسی خود را به وکیل دیگری نخواهد داشت و در صورت انجام این کار طبق قانون در برابر خسارات وارد شده به موکل مسئول است.