تعهد به فعل ثالث آن است که شخص در برابر دیگری متعهد شود که شخص ثالثی کاری را انجام دهد یا تعهدی را ایفا کند.
طبق ماده ۱۰ قانون مدنی، قراردادهای خصوصی نسبت به کسانی که آن را منعقد نموده اند در صورتی که مخالف صریح قانون نباشد نافذ است، اما طبق ماده ۱۹۶ قانون مدنی، کسی که معامله می کند آن معامله برای خود او محسوب است مگر اینکه خلاف آن را تصریح کند یا بعدا خلاف آن ثابت شود. همچنین بر اساس اصل نسبی بودن قراردادها، هیچ قراردادی نمی تواند برای شخص ثالثی که در معامله حضور نداشته، تعهد ایجاد کند.
بنابراین، تعهد به فعل ثالث صرفا متعهد اصلی را ملزم می کند که رضایت و اقدام شخص ثالث را جلب کند. اگر شخص ثالث انجام کار را نپذیرد، طبق ماده ۲۲۱ قانون مدنی، ثالث هیچ مسئولیتی ندارد و متعهد اصلی به علت عدم انجام تعهد، مسئول جبران خسارت متعهد له خواهد بود، مگر اینکه در قرارداد شرط دیگری مقرر شده باشد.