طبق ماده ۱۲۵۹ قانون مدنی، اقرار عبارت است از اخبار به حقی برای غیر به ضرر خود.
بر اساس این تعریف قانونی، اقرار دارای سه رکن اساسی است: نخست اینکه «اخبار» است، یعنی اعلام یک امر واقع شده در گذشته یا حال که با انشا (ایجاد اثر حقوقی جدید) تفاوت دارد. دوم اینکه این اخبار باید «به نفع دیگری» (برای غیر) باشد و سوم اینکه باید «به ضرر خود» اقرارکننده باشد.
همچنین طبق ماده ۱۲۶۲ قانون مدنی، اقرارکننده باید بالغ، عاقل، قاصد و مختار باشد، بنابراین اقرار مجنون، صغیر، غیرقاصد و شخص مجبور نافذ نخواهد بود. طبق ماده ۱۲۷۵ قانون مدنی، اقرار هر کس نسبت به خود او نافذ است و وی ملزم به اقرار خود خواهد بود.
مواد قانونی مرتبط: ماده ۱۶۴ قانون مجازات اسلامی
کلمات انگلیسی مرتبط: Confession (اقرار) - Admission (پذیرش)